Zoeken

De textielfabriek in Litouwen

Daar gingen we, zonder enige ervaring in de textielindustrie, naar een textielfabriek in Litouwen. Met we bedoel ik Marc en ik. Marc is een oud-collega en maakt de foto’s voor Narzuta. Hij durft zich nog geen fotograaf te noemen, maar oordelen jullie maar of hij het is. Ik ben er in ieder geval van overtuigd :)

Omdat ik het hele proces inzichtelijk wil maken – traceable – moest ik ook alle stationnetjes af van mezelf. Vlas groeit in Nederland, België en Frankrijk vanwege de beste grond en vervolgens gaat het naar Polen, Italië en China (lees hier de blog over China-productie). In die landen worden de bobijnen gemaakt van het linnen. Omdat ik veel waarde hecht aan duurzaamheid kan ik met zekerheid zeggen dat Narzuta 100% Europees geproduceerd wordt. In Litouwen wordt geen gebruik gemaakt van Chineze bobijnen voor Narzuta.


Vanuit Polen en Italië gaat het naar de fabriek in Litouwen waar de bobijnen tot garen en stof gemaakt worden. Wat een bewerkelijk proces, maar wat onwijs gaaf om van zo dichtbij te zien. Stiekem hoopte ik op een oud industrieel pand met grote machines die we nog nooit van dichtbij hebben gezien. Ik hoopte ook op mooie lichtinvallen in de industriële vuile ramen, werknemers die dit bewerkelijke proces dagelijks meemaken en er met passie over kunnen vertellen en vooral het inzicht in de veelzijdigheid van linnen.

Vanaf het vliegveld was het nog ruim een uur rijden en onderweg werden we overspoeld door prachtige natuur, van het bos gingen we naar oude stenen huisjes en van een oud stationnetje naar een gigantische fabriek wat je enkel in films ziet. En ook daar dichtbij was onze bestemming. Dat ik de eerste stap binnen zette was ik echt blown away. Wat een machines! Het kwam nu echt binnen hoe bewerkelijk linnen eigenlijk is. Het is zo’n bewerkelijk proces en ook in Litouwen was het niet met 1 handeling al klaar. Weer was ik verbaasd over de herkomst van deze stof en waarom we hier zo weinig vanaf weten. Alle plaatjes voor de film werden ook meteen duidelijk.

De eerste dag kregen we een rondleiding langs alle afdelingen en zijn we om tafel gegaan om de grove mogelijkheden te bespreken. Als ik hieraan terugdenk ben ik weer verbaasd hoe dit allemaal is gelopen. Zat ik daar ineens, zonder enige ervaring in textiel (nu inmiddels wel maar toch). Het was ongelofelijk hoe veel er mogelijk is met linnen en wat een prachtige stof dit is. Ik werd stukje bij beetje enthousiaster maar ook klapte ik dicht, want wat moesten er veel keuzes gemaakt worden! We hadden de eerste dag maar een paar uurtjes tijd in de fabriek waardoor ik mijn creatieve brein los kon laten gaan in mijn vrije tijd. Dat we terugreden naar het hotel zijn we gestopt met wat proef kleden om foto’s te maken. Het weer werkte ontzettend mee en we werden steeds enthousiaster. Terug in het hotel waren we helemaal gesloopt, mijn hoofd hield niet op met nadenken over de mogelijkheden en de foto’s waren te mooi. Het was overweldigend allemaal. We dronken een wijntje en zijn gaan slapen.

Dag 2; We konden om 9 uur starten en hebben tot half 4 non stop foto’s gemaakt. Het was fijn dat ik de vorige dag alle mogelijke opties al had gezien want ik had nu duidelijk voor mezelf wat ik qua ontwerp wilde. Dit alles heb ik doorgesproken met het productieteam en zo kwamen we tot +/- 10 ontwerpen om mee te starten. Zo spannend! Het proces van het bedenken dat ik dekentjes wil produceren naar het daadwerkelijke ontwerp leek ineens zo kort. Tegelijkertijd kan het me ook niet snel genoeg gaan omdat ik iedereen wil laten zien wat ik heb bedacht.

Nadat we klaar waren in de fabriek zijn we nog rond gaan rijden in de buurt voor mooie plekjes en hebben we wederom weer mooie foto’s gemaakt in de natuur. ’s Avonds een welverdiend hapje en drankje en we vlogen de volgende ochtend weer naar huis. Lees; 5 uur 's ochtends vertrekken ;)

Bizar wat we in 2 dagen hebben bereikt qua foto’s en ontwerpen. Resume; 10 ontwerpen en ongeveer 4000 foto’s. Wish me luck met het uitzoeken! ;)